Kościół Matki Boskiej Bolesnej

Kościół pw. Matki Boskiej Bolesnej w Poznaniu – zabytkowy, neoromański kościół znajdujący się na poznańskim Łazarzu, przy ul. Głogowskiej 97. Od 2017 r. wielkopostny kościół stacyjny.

Neoromańska, ceglana świątynia jest zbudowaną na planie krzyża trójnawową bazyliką. Wieża znajduje się nad wejściem głównym, od strony zachodniej, nad przecięciem nawy głównej i transeptu umieszczono sygnaturkę. Charakterystycznym elementem bryły, wyłamującym się jednak z ogólnego stylu i mającym pewne cechy neogotyku jest ażurowy hełm wieży zrobiony ze stali, o wysokości 11 m i masie 7 ton. Został on wykonany według projektu M. Wilczewskiego w zakładach HCP. Elewację kościoła zdobi fryz arkadkowy i lizeny.

Na teren kościoła od ul. Głogowskiej prowadzi brama, a na ograniczających ją filarach umieszczono wyrzeźbione około 1901 roku w czerwonym piaskowcu pińczowskim figury patronów Poznania – Świętego Piotra (z kluczami w prawej, a księgą w lewej dłoni) i Świętego Pawła (z mieczem w lewej dłoni).

Na prawo od bramy, przy ulicy Głogowskiej, znajduje się wykonana w białym piaskowcu, kolumna na której znajduje się figura Niepokalanej Matki Bożej, która stojąc na półkuli ziemskiej przydeptuje węża.

Na lewo od bramy, pod ścianą szczytową budynku na sąsiedniej posesji znajduje się usypany w latach 80. XX wieku przez rolników z okolic Stęszewa symboliczny grób ks. Jerzego Popiełuszki. W 1997 ufundowali oni również metalowy krzyż z orłem i koroną cierniową. W 2005 roku stanął w jego miejscu pomnik, dzieło Wiesława Koronowskiego. Ścianę szczytową kamienicy zdobi oko opatrzności, które znajduje się tu od roku 1900, kiedy to ta kamienica została wzniesiona.

Za kościołem znajduje się Grota Matki Bożej z Lourdes. Jest ona wykonana z odłamów skalnych łączonych zaprawą cementową ułożonych w półkole. W środkowej części ustawiony jest, wykonany z sześciennych bloków ołtarz, na którego antepedium znajduje się emblemat maryjny. Po prawej znajduje się biała figura Matki Boskiej, a poniżej i dośrodkowo, klęcząca przed nią Święta Bernadetta. Po lewej stronie wmurowano trzy tablice. Najstarsza, z 1929, poświęcona 10 rocznicy wybuchu powstania wielkopolskiego. Kolejna, ufundowana przez członków Związku Powstania Wielkopolskiego, to spis poległych, oraz pomordowanych przez nazistów powstańców z terenu parafii, w tym Franciszka Ratajczaka. Ostatnia, z 1985, poświęcona jest Stanisławowi Taczakowi i Józefowi Dowborowi-Muśnickiemu, dowódcom powstania.

Ponadto na terenie kościelnym znajduje się Probostwo, na którym spędził okupacje abp Dymek, i Dom Katolicki.